
آموزش و پرورش پديده اي عام و در عين حال منحصر به فرد است ؛ عام از آن روي كه يكي از پايه هاي اساسي هر جامعه را تشكيل مي دهد و جامعه بدون آن نمي تواند به حيات خود ادامه دهد و منحصر به فرد از آن جهت كه در رابطه با همه ابعادش، حاصل يك فرهنگ معين است . بنابراين بررسي آن مهم است؛ چون اين امكان را فراهم مي كند
كه به جامعه در همه اشكال پيچيده اش نزديك شد ه و ساخت هاي عميق زندگي مادي و غير مادي را آشكار نمايد. البته به شرط آن كه به ياد داشته باشيم كه بدون تضاد نيست و در ضمن از فرهنگي به فرهنگ ديگر متفاوت است . آموزش و پرورش فرآيندي است كه از طريق آن دانش موجود انتقال و مرزهاي دانش گسترش مي يابد، پس كاركرد آنهم محافظه كارانه و هم خلاق است.
يكي از مسائل اساسي در جامعه شناسي، نابرابري اجتماعي مي باشد كه بيش تر مباحث در طبقه اجتماعي متمركز است، با توجه به اين كه اين پديده بعد اساسي قشربندي اجتماعي به شمار مي رود. هر چند بيش از 30 سال است كه جامعه شناسان به اين نتيجه رسيده اند كه جنس و نژاد در ساخت نابرابري سهيم است و حتي گفته اند كه مطالعه ي قشربندي اجتماعي در تفكرات جامعه شناختي جرياني مردانه بوده است و به همين جهت زنان از مطالعات در اين حوزه كنار گذاشته شده اند.
ادامه مطلب در سایت زیر :
(منبع :talif.sch.ir)